آتشگاه اصفهان در غرب اصفهان و ۸ کیلومتری مرکز شهر در خیابان آتشگاه قرار دارد. این بنا ، بر روی کوهی در نزدیکی رودخانه زاینده رود قرار دارد. از بالای این تپه، تا کیلومترها از هر چهار سوی اصلی را می‌ توان به خوبی مشاهده کرد.
جنس این تپه از سنگ‌های رسوبی بوده واز نظر زمین‌شناسی به دوره کرتاسه باز می گردد.
نام قدیمی این بنا "مهربین" است که موبدان زرتشتی آن را نام گذاری کردند که اخیراً به آتشکده معروف شده است.در زمان زرتشتیان آتشکده ها برای برگزاری جشن ها و رسومات ساخته می شدند
گفته می شود این بنا در دوران ساسانی یا حتی قبل از آن ایجاد شده است و به عنوان جایگاه آتش مقدس و موقعیت مذهبی و تفریحی خود همواره مورد توجه گردشگران است.
آتشکده مهربین یا دژ مهربین دارای هشت گوشه است که هر گوشه آن یک پنجره به بیرون دارد. موبدان آتش مقدس را در این اتاق قرار می دادند.
بنای آتشگاه خشتی است که برای افزایش استحکام آن از یک لایه نازک نی استفاده شده است. در بعضی جاها بقایایی از راه پله ‌هایی منظم و کنده شده از جنس سنگ به چشم می خورد که امروزه از میان رفته‌ اند.آتشگاه اصفهان در آذر ماه سال ۱۳۳۰ و با شماره ۳۸۰ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید