مشهد شهری است که به دلیل قرار گرفتن در مسیر جاده ابریشم از زمان های قدیم شاهد جنگ، درگیری، تبادلات ارزی و تجارت بوده ولی از دوره حکومت صفویان و امویان تبدیل به شهری مذهبی تر شد. قبل از حمله اعراب به ایران ، تجارت فعالیت عمده مردم خراسان بود اما بعد از حمله اعراب و مغول به این منطقه ، خراسان تبدیل به منطقه مهم مرزی و سیاسی شد.از آن زمان به بعد مشهد و شهرهای اطراف آن مدام شاهد غارت و کشور گشایی و جنگ بود البته دورانی هم در این بین وجود داشت که به عنوان پایتخت حکومت ها در نظر گرفته می شد و از لحاظ آبادانی نسبت به سایر شهرهای ایران برتری داشت ولی این دوران ثبات زیادی نداشت. غالب فرهنگ بومی مردم خراسان که فرهنگی مذهبی تر از سایر شهرهای ایران است به زمان شاه عباس صفوی می رسد. بعد از شهادت امام رضا شهر نوغان که مشهد امروزی و آرامگاه ایشان است آنقدر برای ایرانیان عزیز شد که جمعیت زیادی از آنها شیعه شدند.صفویان نیز که به شدت به شیعیان علاقه داشتند رسومی همچون روضه خوانی و عزاداری و پخش نذری و وقف و ساخت بناهایی با معماری اسلامی را در راس امور خود قرار دادند. از آنجا که مشهد در برهه ای از زمان پایتخت آنان بود در این شهر بناهای بسیار زیادی با معماری اسلامی صفوی به چشم میخورد. فرهنگ عزاداری های آیینی و پرده خوانی و روضه که از زمان صفویان تا به حال حفظ شده و از خراسان و مشهد به جای جای ایران منتقل شد اما همچنان در مشهد قوت بیشتری دارد.فرهنگ شله خوران یا شله مشهدی که در عزاداری ها پخش می شود نیز از هم زمانی حمله مغول و حکومت صفویان در خراسان به جا ماند. شله غذایی ایرانی است اما مغول برای حفظ قوای خود برای تاخت و تاز اسیران خراسانی را مجبور میکرد انواع حبوبات و گوشت را آبپز کنند و این روند زمان زیادی احتیاج داشت و به آن ادویه های زیادی اضافه میشد.این غذا آنقدر غنی بود که بعدها در عزاداری های راسان به عنوان غذایی مقوی به عنوان نذری توزیع می شد. نسل به نسل ادامه یافت تا امروز به عنوان غذایی مشهدی مورد توجه ایرانیان قرار گرفت. فرهنگ موسیقی مشهد و خراسان از ابتدا هم به شادی موسیقی مناطق شمالی و جنوبی ایران نبود.موسیقی و رقص در منطقه خراسان قبل از اسلام تنها به عنوان عبادت مورد استفاده قرار میگرفت به عنوان مثال رقص طلب و تمنای باران، رقص شکر برای برداشت محصول و رقص هایی از این قبیل به همراه موسیقی بسیار قدیمی همه نشانی از عبادت دارند و کمتر برای سرگرمی استفاده میشدند. در حال حاضر موسیقی خراسانی اصیل ترین موسیقی ایران میباشد که در کشورهای اروپایی مورد توجه واقع شده است.