تا به حال چیزی در مورد شهر شیرازی در تانزانیا شنیده اید؟! حتما برایتان جالب است اگر بدانید در شرق آفریقا جزیره ای وجود دارد که شیرازی ها سال ها پیش به آن مهاجرت کرده و حکومت پر قدرتی را در آن تشکیل دادند. با ما باشید تا باهم روایت این داستان جالب را دنبال کنیم.


تانزانیا



در قرن چهارم هجری و دوره آل بویه بود که گروهی از افراد از شهر شیراز عازم شرق آفریقا شدند.

این افراد چه کسانی بودند؟

این افراد سلطان علی شیرازی یکی از پسران سلطان عضدالدوله به همراه مادر و شش پسرش: علی،محمد،باشت،حسین،داوود و سلیمان و عده ای از درباریان بودند که با هفت عدد کشتی بزرگ و کالاهای گوناگون و قیمتی از یکی از بندر های جنوبی راهی شرق آفریقا شدند.

دلیل این مهاجرت چه بود؟

در مورد دلیل مهاجرت این عده از شیراز به شرق آفریقا نظریه های مختلفی در منابع تاریخی مختلف وجود دارد. عده ای معتقدند سلطان علی شیرازی خواب می بیند که یک موش صحرایی با دندان های آهنی خود، دیوارهای سقف محل حکومتش را سوراخ می کند. پادشاه نیز این خواب را به فال بد می گیرد و پسرانش را متقاعد می‌کند که از شیراز مهاجرت کنند. عده ای دیگر هم این مهاجرت را به مشکلات اقتصادی و سیاسی و خانوادگی آن دوره نسبت داده اند که پادشاه برای فرار از آنها مجبور به مهاجرت شده است.

چه مشکلاتی منجر به مهاجرت پادشاه و همراهانش به شرق آفریقا شد؟



مهاجرت شیرازی ها



گفته شده یکی از آن مشکلات خشکسالی بوده که در آن دوران گریبانگیر استان فارس شده و پادشاه را مجاب به مهاجرت کرده است. دلیل دیگر این بود که مادر سلطان علی یکی از همسران عضد الدوله حبشی بود و از آنجایی که اصالت شاهزاده ها برای رسیدن به تاج و تخت پادشاهی خیلی مهم بود، شاهزاده با در نظر گرفتن اصل و نسب مادر، خود را از پادشاهی محروم می دانست و تصمیم به مهاجرت گرفت. اما از دلایل دیگر مهاجرت که در منابع تاریخی گفته شده انگیزه تجارت و بازرگانی این افراد بوده است. به همین دلیل شاهزاده و پسرانش با کشتی هایی پر از کالاهای مختلف راهی شرق آفریقا شدند.

مستقر شدن شیرازی ها در شرق آفریقا



مستقر شدن شیرازی ها



آنها در ابتدای ورود به آفریقا وارد جزیره کيلوا، در ۲۴۰ کیلومتری شهر کیسوانی می شوند و شاهزاده و همراهانش با اهداي طاقه های پارچه هاي رنگی و ظرف های شیشه ای و کالاهای با ارزش از رییس قبیله اجازه می گیرند تا در آنجا اقامت کنند، اين موضوع هدف و انگيزه ي بازرگاني آنها را در اين منطقه تاييد مي کند.


پس از آن سلطان شیرازی نیز با دختر رییس جزیره ازدواج می‌کند و این ازدواج سبب می شود تا ارتباطش با بومیان عمیق‌تر شود. پادشاه از طریق همسرش رییس جزیره را مجاب می‌کند تا اداره جزیره را به او واگذار کند.


اما استقرار شیرازی ها فقط به این جزیره ختم نمی شود. آن‌ها به تدریج در مناطقی مثل مانداخا، شائوگو، ینبو، مامباسا، جزیره سبز و هنزوان هم ساکن می شوند و امپراطوری زنگ یا افرو شیرازی؛ یکی از بزرگ ترین امپراطوری های شرق آفریقا را تاسیس می کنند.

اقدامات شیرازی ها پس از مهاجرت



اقدامات شیرازی ها



اما هدف از استقرار شیرازی ها در این مناطق فقط اهداف بازرگانی نبود، آنها مجموعه ای از نهاد های مدنی تاسیس کردند که حتی بعد از فروپاشی دولت نیز همچنان پابرجا ماند.
قبایل شرق آفریقا تا قبل از ورود شیرازی ها مرکزیت نداشتند اما با ورود شیرازی ها یک تمدن ایرانی اسلامی با ویژگی های دانتو در این منطقه شکل گرفت.

فعالیت های ویژه شیرازی ها در زمان استقرار


فعالیت های ویژه شیرازی ها



شیرازی ها از طریق بازرگانی با هند و چین و خاور دور ثروت زیادی را به این منطقه وارد کردند و سطح رفاه مردم در این منطقه را افزایش دادند.

_بر زبان بومی منطقه اثرگذار بودند.‌

_ تقویم هجری و بسیاری از مناسبت های ایرانی مثل عید نوروز را در این منطقه برگزار کردند.

_ شروع به ساخت مکان های مختلف از جمله مسجد جامع و قصر با ویژگیهای معماری ایرانی اسلامی در این منطقه کردند. این مسجد جامع بزرگ ترین مسجد ساحل شرقی آفریقا محسوب می شود و دارای 16 گنبد است که با صدها ستون و طاق، زیبایی خاصی به این جزیره بخشیده اند. یکی دیگر از سازه های دیدنی این جزیره، قصر حسونی کوبوا (Husuni Kubwa) است که روزگاری بزرگ ترین ساختمان در صحرای آفریقا به شمار می آمد.

جالب است بدانید هنوز هم شیرازی بودن بین اهالی آن منطقه نشان دهنده اصالت است و حتی زمانی که میخواهند به توانایی یک نفر اشاره کنند می گویند: کاکو شیرازیه :))))