جغرافیا اصفهان


موقعیت

استان اصفهان با مساحت ۱۰۷۰۲۷ کیلومتر مربع در مرکز کشور واقع شده است که مرکز آن نیز شهر اصفهان با مساحت 220 کیلومتر مربع است‌ و به طور کلی مساحت این استان تقریباً ۶/۶ درصد از مساحت کل کشور را تشکیل داده است‌. طول جغرافیایی آن ۵۱ درجه و ۳۹دقیقه و ۴۰ ثانیه شرقی و عرض جغرافیایی ۳۲ درجه و ۳۸ دقیقه و ۳۰ ثانیه شمالی می‌باشد . ین‌استان از شمال به سمنان، قم و مرکزی، از جنوب به یزد و فارس، از مشرق به خراسان و از مغرب به لرستان، خوزستان، چهارمحال و بختیاری و کهگیلویه و بویراحمد محدود می‌شود..شهر اصفهان بر روی دشتی هموار و در فاصله 1570 متری از سطح دریا قرار گرفته است و عامل پیدایش آن زاینده رود است . این استان به 14 منطقه تقسیم می شود و مرز های آن از غرب به سمت خمینی شهر و نجف آباد، از جنوب کوه صفه و سپاهان شهر، از سمت شمال به شاهین شهر و از شرق نیز به دشت سگزی منتهی می گردد.

آب و هوا

با توجه به تفاوت ارتفاعات در مناطق مختلف، سه نوع آب و هوای متفاوت در سطح استان دیده می‌شود:
آب و هوای بیابانی : از مشخصات این نوع آب و هوا تغییر شدید و سریع درجه حرارت، کمی بارش و وزش بادهای تند در طول سال است. این نوع آب و هوا مناطقی چون شمال شهرستان نائین، خور و بیابانک، انارک تا شمال اردستان را شامل می‌شود.
آب و هوای نیمه بیابانی : خشکی هوا و کمی بارندگی از مشخصات این نوع آب و هوا محسوب می‌شود. آب و هوای نیمه بیابانی شهرستان اصفهان را دربر می‌گیرد اما وجود رودخانه زاینده‌رود به طرز چشمگیری بر روی آب و هوای این ناحیه اثر مثبت داشته و آن را تعدیل می‌نماید.
آب و هوای نیمه مرطوب سرد: نواحی غرب و جنوب غربی استان اصفهان از این نوع آب و هوا برخوردار می‌باشند. در این مناطق به نسبت افزایش ارتفاع، میزان بارندگی نیز افزایش یافته و از گرمای هوا کاسته می‌شود.

پوشش گیاهی

اما در ادامه پوشش گیاهی اصفهان را در چند منطقه مختلف بر اساس اقلیم بررسی می کنیم:
منطقه اول منطقه رویشی نیمه بیابانی است که بیش از 47 درصد مناطق استان دارای این اقلیم هستند. قسمت‌ عمده‌ گونه‌های‌ موجود در این منطقه‌ از خانواده‌های‌ اسفناجیان،‌ كاسنی‌، بقولات‌ و گندمیان‌ می‌باشد که از جمله گیاهان مقاوم هستند. منطقه‌رویشی استپی نیز که بیشتر مرکز استان اصفهان را پوشش می دهد; گونه‌ غالب‌ آن درمنه‌ دشتی است. منطقه کوه های مرتفع غنی ترین منطقه پوشش گیاهی در استان اصفهان است که بیش از ۱۰۰۰ نوع گونه در آن شناسایی شده است‌. گونه‌ ارس یكی‌ از گونه‌های‌ مهم‌ و باارزش‌ درختی‌ این‌ نواحی‌ می‌باشد. گونه‌های‌ مرتعی‌ این‌ محدوده‌ را گونه‌های‌ بوته‌ای‌ و بالشتی و گراس‌های‌ پایا تشكیل‌ می‌دهد.

پوشش جانوری

با توجه به پوشش گیاهی متنوع استان اصفهان حدود 24 هزار گونه مختلف جانوری نیز در نقاط مختلف استان زندگی می‌کنند. به طوری که ۶۲ گونه از ۱۷۰ گونه پستاندار و ۲۹۶ گونه پرنده از ۵۱۷ گونه پرنده شناسایی شده در کشور در استان اصفهان زیست می کنند.

متاسفانه از میان گونه‌های موجود، 13 گونه جانوری از جمله یوزپلنگ، گربه شنی، عقاب طلایی، هوبره، اردک سرسفید و شاهین به دلیل تخریب زیستگاه و یا شکار غیرمجاز در معرض خطر انقراض می‌باشند.